15 september 2025, gepubliceerd door dirk boersma
Een artikel over moed
In de Harvard Business Review van 5 augustus 2025 stond een artikel van Alex Budak. In het artikel gaat Budak, leiderschapsexpert bij de MBA-opleiding van Berkeley, in op het tonen van moed in je dagelijks werk. Budak wijst er in het begin van zijn artikel op dat het belangrijk is om onderscheid te maken tussen de Engelse termen brave en courageous.
Het verschil tussen Brave en courageous
Brave staat voor het ontbreken van angst, terwijl courageous staat voor het ondernemen of doen, ook al ben je bang. Courageous is vergelijkbaar met het woord lef, dat je tegenwoordig vaak hoort of leest als het gaat over leiderschap of organisatiecultuur.
Op 4 mei 2016 schreef ik daarover in een blog over hoe mijn vader, ondanks zijn angst, aan het verzet in de Tweede Wereldoorlog deelnam. Dat verhaal maakt het door Budak gemaakte onderscheid heel duidelijk. Deze blog is een samenvatting van het artikel van Budak, met enkele aanvullingen van mijn kant.
Zes soorten moed
Budak benadrukt dat sterk leiderschap vraagt om wat hij noemt alledaagse moed of alledaags lef. Dat is consistent handelen in lijn met je waarden, ook als je twijfelt of als er risico’s zijn. Budak onderscheidt zes vormen van lef die je helpen de uitdagingen aan te gaan die je tegenkomt in het dagelijks leven: moreel, sociaal, emotioneel, intellectueel, creatief en fysiek. Door deze vormen ook in gewone dagelijkse momenten toe te passen, kan je vertrouwen laten groeien, motivatie oproepen en een cultuur laten ontstaan waarin integriteit zich ontwikkelt. Zo kan een organisatie een duurzame voorsprong opbouwen.
Lef
Budak schrijft dat in deze tijd die moed, dat lef erg belangrijk is voor een leider. Er gebeurt veel politiek, economisch en sociaal. Voor je het weet zit je midden in een lastige en stormachtige situatie. En als je gekozen koers ineens onzeker is, persoonlijke belangen in het spel zijn en de gevolgen breed zichtbaar zijn en de mensen om je heen van jou richting verwachten en je weet dat jouw keuzes invloed op hen hebben dan worden moed of lef een kritische vaardigheid. Deze regelmatige consistente manier van reageren noemt Budak “dagelijkse moed of lef”. Het is vooral krachtig, niet gepaard gaand met grote schreeuwende koppen maar groot genoeg om te zorgen voor een organisatiecultuur van vertrouwen en standvastigheid.
Al sedert Aristoteles hebben geleerden geprobeerd lef in verschillende categorieën op te delen. Budak bouwt voort op die traditie. Op basis van eigen onderzoek maakt hij onderscheid tussen een heroïsche, abstracte vorm en een praktische toepasbare vorm. In die praktische vorm maakt hij onderscheid tussen zes soorten lef die te verbinden zijn met de meest complexe uitdagingen waarmee leiders van nu te maken hebben: moreel lef, sociaal lef, emotioneel lef, intellectueel lef, creatief lef en fysiek lef. In zijn artikel gaat Budak daar verder op in; bij elke soort geeft hij aan hoe je dat lef kunt oefenen.
Morele moed is de bereidheid om te handelen op basis van je waarden ook al loop je persoonlijk of professioneel risico. Hij verwijst naar de filosoof Rushworth Kidder dat je er een basisprincipe, een dreigend gevaar en de bereidheid tot het ondergaan van negatieve consequenties voor nodig hebt. Ik moest hierbij denken aan de situatie die ik een aantal jaren geleden meemaakte. De inspirerende vrouw die de regie voerde in een groot veranderingsproject in een groot internationaal autobedrijf waarin ik participeerde werd om voor mij onduidelijke redenen buitenspel gezet. Ik ben toen ook uit het project gestapt ondanks het feit dat een substantiële inkomstenbron daarmee voor mij wegviel.
Om morele moed te ontwikkelen suggereert Budak dat je ervoor zorgt je kernwaarden te kennen. Om duidelijk te hebben waar je voor staat, dat doe je op organisatieniveau ook. Je kunt daarmee uitleggen wat de basis is voor de beslissingen die je neemt. Budak benadrukt het belang van voorbereid zijn. Dat is omdat onderzoek laat zien dat in stresssituaties moreel besef afneemt, loyaliteit en eigenbelang gaan dan ethisch gedrag in de weg staan. Het kan nuttig zijn situaties “wat als”-scenario’s te schrijven. Bijvoorbeeld dat je onder geen enkele omstandigheid smeergeld zal aannemen.
Sociale moed: Soms houden mensen hun mond omdat ze geen ideeën hebben maar uit de experimenten van Solomon Asch bleek dat groepsnormen snel persoonlijke oordelen verdringen. Dat gebeurt ook als het groepsoordeel niet deugt. Sociale moed is de bereidheid een afwijkend standpunt in te nemen ook als je het risico loopt uitgelachen, buitengesloten of zwartgemaakt te worden. In mijn praktijk als begeleider van organisatieveranderingen geef ik mensen ruimte en rust om zich ergens over uit te spreken ook al is hun mening afwijkend. Zelf heb ik me sinds mijn jeugd geoefend in het uitspreken van afwijkende meningen. Je kunt je daarin oefenen door te benoemen wat de standpunten zijn die je waarneemt. Verontschuldig je niet maar geef helder en duidelijk je afwijkende mening aan. Bijvoorbeeld met de woorden: “Dit is misschien geen populair standpunt maar ik denk dat het belangrijk is dat het gezegd wordt.”
Zoals ik hiervoor al zei: moedig mensen aan om hun mening te geven en bedank mensen die zich durven uitspreken. Door dat te doen stimuleer je de ontwikkeling van psychologische veiligheid. En wees je ervan bewust dat verschil van mening leidt tot betere besluiten.
Stel je vraag via ons contactformulier
Neem contact met ons op!
Voor al je vragen kun je bellen met
+31 0263895340